Król Polski - tytuł używany przez władców Polski. Pierwszym królem Polski był Bolesław I Chrobry, koronowany w 1025 roku. Tytuł królewski stał się związany na stałe z osobą polskiego monarchy od 1320 do 1795 roku. W okresie zaborów był używany od 1815 roku przez carów Rosji, będących zarazem władcami Królestwa Polskiego.
- Piastowie
- Przemyślidzi
- Piastowie
- Andegawenowie
- Jagiellonowie
- królowie elekcyjni
- Podczas zaborów 1795-1815 nie używano tytułu króla Polski.
- W latach 1815-1916 tytuł króla Polski nosili cesarze rosyjscy, jednak z punktu widzenia prawa międzynarodowego była to usankcjonowana uzurpacja, ponieważ nie istniało wówczas niepodległe państwo polskie a Królestwo Kongresowe było integralną częścią imperium rosyjskiego
- Po zdetronizowaniu króla polskiego Mikołaja I przez Sejm, tytuł Króla Polski był jednym z wielu tytułów władczych Romanowów, do czasu uznania przez Mikołaja II niezależnego Królestwa Polskiego w grudniu 1916. Sporadycznie możemy znaleźć jego królewską tytulaturę aż do czasu abdykacji w 1917. Utworzona Rada Regencyjna miała sprawować władzę tymczasową, do czasu wprowadzenia na tron nowego władcy co w istocie nigdy nie nastąpiło.
edytuj Królowie Polski do roku 1795
|